دريافت كارنامه تحصيلي معمولا براي دانشآموزان و والدين آنها با اضطراب و دلهره همراه است و اين استرس در ميان دانشآموزاني كه به هردليل امتحان خود را باموفقيت برگزار نكردند، بيشتر ديده ميشود. بدون شك همه دانشآموزان در امتحانات نتايج دلخواه و مناسب را بدست نمي- آورند و علت اين مساله نيز به عوامل مختلفي بستگي دارد. ويژگيهاي فردي دانشآموز، عوامل آموزشگاهي، خانوادگي و اجتماعي ميتواند در نحوه نتيجهگيري دانشآموز موثر باشد اما برخي از والدين بدون توجه به اين مسايل، نتايج ضعيف درسي فرزندان خود را بر نميتابند و پس از اطلاع از نمرات ضعيف فرزند خود، به آنها برچسبهاي ناروايي ميزنند. زدن برچسب نه تنها هيچ كمكي براي پيشرفت تحصيلي دانشآموز نميكند بلكه در اغلب موارد دانشآموز را از اشتياق ادامه تحصيل و كسب موفقيت درسي هم باز ميدارد. صدور كارنامههاي دانشآموزان دورهابتدايي و بعداز آن دوره راهنمايي چند روز ديگر آغاز ميشود و باتوجه به سنين دانشآموزان ياد شده، نحوه برخورد با نتايج تحصيلي اين گونه دانشآموزان ضروري به نظر ميرسد. يك برخورد نامناسب ميتواند همه تلاشهاي والدين، معلمان و مسوولان مدرسه را باناكامي روبهرو كند و به يقين اين نتيجه مورد نظر هيچ يك از عوامل ياد شده نيست. كارشناسان تربيتي به خانوادهها توصيه ميكنند كه هنگام دريافت كارنامه دانشآموزان و اطلاع از نمرات ضعيف فرزندان خود، مواظب روح و روان آنها باشند و از سختگيري و بياحترامي نسبت به آنها پرهيز كنند.
* مواظب شخصيت فرزند خود باشيد. به او برچسبهايي نظير تنبل، كودن، بي عرضه و غيره نزنيد بلكه با تاكيد بر نقاط مثبتش در وي انگيزه فعاليت ايجاد كنيد.
* در هنگام دريافت كارنامه، بهتر است او را در موقعيتهايي قرار دهيم كه فعاليتهايش توام با موفقيت و تجربههاي شيرين باشد.
* همواره سعي كنيد توانمنديهاي او را مد نظر قراردهيد نه ضعفهاي او را.
* به تفاوتهاي فردي فرزندتان توجه كنيد، مبادا او را با ديگران مقايسه كنيد بلكه تنها ميتوانيد نمرات او را با يكديگر مقايسه كنيد.
* توقع و انتظار از فرزندتان در حد تواناييهايي او باشد.
* وقتي نمرات فرزندتان ضعيف است تنها او را مقصر ندانيد و اين پرسشها را از خود بپرسيد كه آيا الگوي تلاش و جديت براي او بودهايد؟ آيا جريان تحصيل او را پيگيري كردهايد؟ آيا محيط خانه براي درس خواندن آماده بود؟ آيا دوستان او را ميشناسيد؟ و آيا ضعف جسماني و بيماري نداشت؟
* چنانچه نمره خوب يا نسبتا خوب در كارنامه وجود دارد به آن اشاره كنيد. اگر همه نمرات درسطح پايين است باز ميتوانيد از نمرات ديگر بالاتر اشاره كنيد و سپس علت ضعيف بودن نمرات را از فرزند خود جويا شويد و به به فرزندتان بگوييد چه كمكي از دست ما بر ميآيد.
* با يكديگر همه راههاي ممكن را بررسي كنيد و به او اطمينان دهيد كه شما حامي او هستيد، او را دوست داريد. * اگر بعداز بررسي علل، درصدد رفع ضعف خود است، تا آنجا كه امكان دارد شرايط فعاليت را براي او آماده كنيد و به فرزند خود قوت قلب دهيد و متذكر شويد كه هنوز دير نشدهاست.
* با نگاهدقيق به كارنامه نمرات درسهاي مختلف را با ميانگين درسهاي كلاس مقايسه كنيد و نمرات خوب و خوبتر را مورد توجه قرار دهيد و براي تلاشي كه در كسب آنها صورت گرفته وي را تحسين كنيد.
* با كمك و تمايل فرزند خود،برنامهاي براي آمادگي و مرور درسهاي تجديدي براي او تنظيمكنيد تا دانشآموز از هماكنون به فكر امتحانات مجدد (شهريور ماه) باشد.
* عدم موفقيت دانشآموز در درسها نبايد سبب محروميت اواز تفريح، مسافرت، گردش با دوستان و استراحت شود بلكه بايد براي همه كارهاي او برنامهريزي كرد زيرا فرزند شما به همه آنها نياز دارد.
* فراموش نكنيم كه دانشآموز ناموفق نيز مانند ساير دانشآموزان حدود ۹ ماه تلاش كرد و براي موفقيت در امتحانات و ورود به سال تحصيلي آينده، نياز به گردش و تفريح و استراحت كافي دارد.
* بامشاورمدرسه نيز مشورت كنيد تا شمارا در پيداكردن بهترين راهحل و علت مشكل کمک نماید.